کشکول گیلکی

"بوشو تره آدم بشناس"

من- مرا-گم =من- مرا-گْم

خوبه کی آدم بوبهی

(خوب است انسانی تمام عیار باشی)

با همه کس بجوشی؟!

(باهمه مردم رابطه حسنه داشته باشی)

کاربوکنی- باربوکنی

(کاروفعالیت کنی)

خوب بوخوری - بپوشی؟!

(خوراک وپوشاکت مناسب باشد )

عاقبت اندیشی-نیه-پُربِِدک!

(عاقبت اندیشی هم چندان بدنیست)

یک خورده یم- آتیه- ره- بکوشی

(تاکمی بفکرآینده هم باشی)

له نوکونی موردیما زیر لغد

(مردم را نردبان ترقی خودنکنی))

حق صغیر وکبیرا-نوکوشی

(حق کشی نکنی)

مال ومنال خوبه- ولی -درستش

(ثروت ازراه حلال خوب است)

پول حرام-کوفت عیسه وناخوشی

(ولی ثروت حرام افت وبلای جان است)

***************

سروده هجایی زیر-ازسیداشرف الدین معرف به سیدشرف شا ه

دولایی ازعرفای قرن هشتم است-پیرشرفشاه ازعرفای بزرگ گیلان

است واولین شاعری است که به زبان گیلکی شعرسروده-هرچند

سروده هایش خارج از اوزان عروضی رایج دربحور شعرپارسی

است-اما هجایی بوده وبصورت ترانه دارای آهنگ مختص بخود

است که به چهاردانه های شرفشاهی معروف است.وسینه به سینه

نقل شده وهمواره برلب دوستداران آن عارف بزرگ درشالیزارها و

باغ چای جاری وساری بوده است-زنده یاداستادابوالحسن صبا"که

درعرصه موسیقی فولکلوریک-گیلان-باجان ودل همت گماشته وبرای

ثبت وضبط"آواها-ونواها"به گیلان مهاجرت وسالها بین مردم منطقه

زیست نموده وآثارمانایی ازخودبیادگارگذاشته است(ازجمله بازسازی

زردملیجه--گیلکی وچوپانی وغیره..؟!-نت نویسی بر ترانه های

شرف شاه را دردستور کار خودداشت-بواسطه بیماری لاجرم به

تهران رجعت وتوفیق به ادامه کارحاصل نشد.

آرامگاه شرف شاه در"روستای"دارسرا"۵کیلومتری شرق رضوان

شهردرکنارقبرمادرش سیده بانو"قراردارد-وزیارتگاه خاص وعام

ودوستداران ان عارف بزرگ است که از ده نسب به امام موسی

کاظم"ع"میرسد

(اطلاعات ماخوذه:ازهمکاری صمیمانه مدیریت محترم وب بلسبنه جناب رهنما)

*******************

"بوگوفتابو"

(گفته بود )

"شاه شرفم؟!

من شاه شرف هستم

"آبه سرا راه کونم"

روی اب راه میروم

"وضو به دریا گیرم"

باآب دریای اینجا وضو میگیرم

"نماز به کعبه خوانم"

ولی نمازم را درکعبه میخوانم

**************

دوزخ چی سگه -من جه او-پروا-کنم

دوزخ سگی نیست-ومن وحشتی از-ان ندارم

شاه محمد"ص"پا-جیر مره-جاکنم

زیرپاهای پیغمبر-پناه میگیرم

*********

جواب بدا*-آدم نازنینی؟!

(آدم نازنین تر-ازاو -جوابش راداد*)

فکر-نوکونی فرشته ایی ـهاچینی*

( فکرنکنی -عین*فرشتگان هستی )

قورباغه یم- آبه سرا را- کونه

(قورباغه هم بهترازتوروی اب راه میرود؟!

یا- لاکاپشت شنا به دریا کونه؟

(لاک پشت هم درآب دریا تن میشوید )

مارماهی یم-قدم زنه روی آب

(مارماهی هم روی آب مثل خشکی میخزد)

تو-کولی پی سکی* یم-نایی* بحساب!

(تو حتی نوزاد ماهی* هم بحساب نمی ایی*)

فورشه بور*م-فتا*-سوراخا-کونه

(مارشنی*-سنگواره* را سوراخ میکند)

شاخ شاخه*-یم-(تی تیر)خو شاخا-کونه

(حلزون* هم شاخداربازی درمیآورد)

نفس کشه- شنگ*هاچینی*- آب جیر

(سمورآبی* براحتی* زیر اب نفس میکشد)

تنگه نفس هم -نیگیره -جانه پعر*

(بی آنکه تنگی نفس بگیرد-پدرجان*)

***********

بوگوفت -منم بنام دانا-علی*

(شخص دیگری گفت-من دانای علی هستم)

چوم* بزنی - ذکر عی تا-یاعلی

(بیک پلک* زدن-وباگفتن یک یاعلی)

ازبیه پس* -به کعبه شوم -واگردم*

ازشمال گیلان)فومنات(میروم کعبه وبرمیگردم

(،*درقدیم کل گیلان به دوقسمت تقسیم میشد(بیا پس-وبیاپیش)-دو

طرف سپیدرود-که درلهجه هم باهم تفاوتهای فاحشی دارند)

پراگیرم*سرا گیرم* -دگردم*

(پروازمیکنم*-سیروسیاحت* کرده وبازمیگردم*)

عرض جهانا-دوقدم طی کونم

(عرض عالم برای من اندازه دوقدم است)

طول جهانا-عی نفس*-پی کونم

(طول دنیارابدون خستگی* طی میکنم)

خوانم مره-نمازا-گاه-وگلف*

(گاه-گاهی* نمازم را اینطور میخواتم)

صوبان*-به کربلا وظهران نجف

(نمازصبح* درکربلا-نمازظهرنجف اشرف-)

عصرا خوانم شکسته خوارامام*

(نمازعصرراهم درخواهرامام* رشت میخوانم)

مغرب وعشایا-به کعبه تمام

(نمازمغرب وعشا را درکعبه بجا میآورم)

بوگوفت عزیزجان-مگسم پرزنه

(گفت عزیزجان--مگس هم قادربه پرواز است)

پشه-تمامه جاعانا*-سرزنه

(پشه هم باپروازبه همه جا*سرکشی میکند)

زاغ وزغن-لوتیس* کند درهوا

(زاغ وزاغچه-درهوا-ویراژ* میدهند)

بازشکاری -خوره -مار- بوا

(بازشکاری ازاوج آسمان روی مار خطرناک بوا فرودمیاد)

مورجانه* یا-حریف نیه نره -شیر

(مورچه* با یک شیر نرنبرد میکند)

خرسا وخویا* جه دار-آوره به جیر*

(خرس وخوک* را ازدرخت پایین* میکشد)

جه -کرکرم*-کمتری -ازاون سمت

(درپروازکردن ازیک سنجاقک* هم کمتری )

پرفوسوری یم -عی سه بوزه صفت

(بزدربعضی ازامور-اندازه یک پرفسور-درک دارد)

بوبزنه-گند وبویا پی بوره

(حس بویایی اش را هیچ جانداری ندارد)

گنده واشا*-به هیچ دلیل فونوره*

(علف تلخ* وبدبورا به هیچ دلیل قورت* نمیدهد.)

اما- ادم- ممکنه سهوا"-غذای فاسد را بخورد

بشکسته پوردا*-دنواره*- مادیان

(اگر اسب رابکشی ازپل شکسته* عبور* نمیکند)

تو شناسی چاله یا-درچاه میان

(ولی آدم تا داخل چاه نیافتدهیچ هشداری را قبول نمیکند

وغذای تلخ را باید حتما" مزه کندتابفهمد-ازپل شکسته

حتما" باید عبور کند -وقتی افتادپایین بعد میفهمد)

**************

بوگوفت کی مستجاب بوهو*-می دعا

(یکنفردیگر گفت-من مستجاب الدعوه* هستم)

کورا شفا دخم -به اذن خدا

(به لطف کورراشفا میدهم)

جمعه شبان می کشکولا-پول-دره

(شبهای جمعه کشکولم پرازپول میشود)

هرچی فادام*-فقیران-باز- پوره*

(هرچه انفاق میکنم* تمامی ندارد)

کارنوکونم-غیبه خزانه خورم

(بدون اینکه کارکنم ازخزانه غیب میخورم)

به جمله مردمان الان سرورم

(دراین حوالی ازمن بالاترکسی نیست)

بلا جه من رفعا بوخو-ازقضا

(هیچ بلایی برمن کارساز نیست)

دوره جه من -هزار قضا وبلا

(هربلایی-فرودبیاید-شامل حال من نمیشود )

طالع نحس مردمه -ردکونم

(وجودم حتی برای مردم خیر وبرکت است)

کرامت بی مرو*-بی حد کونم

(کرامات بی شمار*ی دارم)

**************

بوگوفت نیه هنر عاکاران* -هنر؟!

(گفت این کارها*بهیچوجه هنرنیست)

هیچ نوخوره برای مردم- به در*

(بدرد*مردم نمیخورد)

هنر اونه-کی با همه بجوشی

(هنرآنست که باهمه مردم درارتباط باشی)

به حل مشکلاتشان بکوشی

(مردم مشکلات فراوانی غیر از کرامت واینجور مسایل دارند)

صوب تا غروب -اگر بشی جوخوسی

(چه فایده داردخودت را ازمردم مخفی کنی)

نافله یم بخوانی بعدبوخوسی*

(نمازبخوانی وبخوابی* -بخوابی ونماز بخوانی)

خلقا-نزنی چوم به چوم* سال بسال

(ازمردم گریزان باشی-وچشم به چشم* کسی نزنی)

تانه امام زاده ببه می ماشال*

(دورخودت دیواربکشی-خاله* منهم اینجوری عارف میشود)

گنه ترا گیر نایا-تابوکونی

(اگردربرخورد با گناه -توانایی مقابله داشته باشی هنراست)

گیرباوری -تی ناجه یا-فوکونی*

(اگر گیرت بیادانقدرانجام میدی تا عقده دلت بریزد*)

"عابد برتیستا"-ویا بوالحسن**(شرح درذیل)

(مثل برتیسای عابد-وابوالحسن خرقانی)

کاری ناره-بهتر-شاقه* بوستن

(هیچ کاری ندارد-بهترازانها میتوان شد*)

هنرنهفته -درمیان مردم

(هنردرمردم گریزی نیست)

پیدا کودان خو دست وپایا-نه گوم

(درمتن مردم اگر بودی وخودت را نباختی درست است)

بًَِور*-بخوری با -همه مردمان

(باید باهمه مردم ارتباط* داشته باشی)

از-زن ومرد وزاک وپیر وجوان

(باکودک ونوجوان وپیر اززن ومرد)

همه تانه دیلا بدست باوری

(دل کسی را نشکنی)

بهتره از هزار شبه-بیداری

(اگر دل همه را بدست- بیاوری -ازهزار شب عبادت بهتر است)

آبه سرا راه -شونو*--پرگرفتن

(روی آب راه رفتن* وپرواز کردن مردخدا)

خدمت خلقا-واسی-سر-گرفتن

(اگر برای خدمت به خلق الله باشد خوب است)

**برتیسا-عابد نصرانی که مستجاب الدعوه شده بود

-دختر جوان نابینایی را شفا دادخداوند ابلیس را فرستاد

تا اورا بیازماید-برتیسا فریب ابلیس را خورد ومرتکب گناه شد

مردم -غل وزنجیر به گردنش افکندندواورا درشهر گرداندند-تا

ازشدت شرم وخجلت -ازدنیارفت

سروده روشن فومنی

مشهد۱۱فرورودین۱۳۸۷

-درحال ویرایش

وهواپیما نوبو-مردم با اسب والاغ وپای پیاده – مسافرت

شیده(می رفتند)مردم قوی واستخواندار بود-نه مثل آمان کی

اول تا اخر عی تا خیابانا-پیاده نتانیم گذ(گذر) بوکونیم وواسی با

تاکسی بیشیم(برویم)خلاصه خیلی زودتمام مردم آبادی از تصمیم

چهارنفر واقفا(باخبر)بوستاد (شدند)-علی بیچاره وقتی بیشناوست

(شنید)اوشان عازم مکه عی سدا(هستند) ناخبره اون دیل برای

مکه پراگیفت ونتانست خورا بداره -دیل به دریا بزا وبوشو آون

چهارنفر-وجه(نزدشان) که درتدارک سفربود-ومنت بوکود -کی

منم شیمه آمرا بایما.؟!اما هرچی التماس بوکود اوشان راضی

نوبوستادعلی یا-خوشانه آمرا بوبورد؟دلیله اوشانه مخالفت

فقرونداری بو؟!چون علی وضع مالی خوبی ناشته وقادر

نوبو پابه پای اوشان خرج بوکونه وخوآمرا آذوقه بوبوره

خلاصه ازعلی اصرار وازاوشان انکار؟!سه نفرشان کرا

کم کم راضی یا بوستیده(می شدند) اونا خوشانه امرا بوبورد

-عی تا ازاوشان بنام حسن که -وضع مالی خوبی هم داشته

بوگوفت من نانم اگر شومان دوست دارید عا-آقایه ولنده

(بیچاره را)شیمه آمرا بوبوریدعیبی ناره ولی من حاضر نی یم

حتی یک قدم با اون (اوسانم)-اصلا" غیرازفقرمالی مرا ازاونه

فگ وفیج (قافیه نحس)خوش نایه-وقتی اونا چوم به چوم زنم می

اشتها کورا به-امان خاییم بشیم زیارت خانه خدا-باغ وحش کی نخواییم

بشیم-صادقه-مهربانه-عاقله ومومن-اجورچیزان کی مره نوبوست

کار؟!تمام بزرگواری به پول ودارایی یه-گی اون الحمداالله ناره؟!

اون بایه- من شیمه آمرا نایم –شوم روستای دیگر با اوشان کی

عازم مکه عی سد ملحق بوهوم؟!(بشوم)خلاصه اون سه نفر

هم کی خیلی وابسته به حسن بود-اعلام مخالفت بوکوداد-وعلی

بیچاره ناامید بوبوست –چون تا مکه راه درازی بو-باید زایران

خانه خدا-چهار –پنج ماه زودتر راه دکفتابید-اوشان دریک

روز صبح زود عازم مکه بوبوستاد وعلی هم ناامید از سفر

به کارروزانه خودش کی کارگری وفعلگی بو-مشغولا بوست.

.. همه مردم آبادی متوجه بوبوستاد کی علی از زیارت خانه خدا

بمانستیا-(جامانده است)-خلاصه پنج ماه هم بسر بامو واون چهار

نفر روستایی با مسافران دیگر که از جاهای مختلف عازم مکه بود

-با پای پیاده پس از تحمل رنج وزحمت فراوان با پای خونا آلود

وابله بزا- درست قبل ازماه ذی الحجه فارساد (رسیدند)مکه.؟!

ناگفته نمانه کی حسنه آذوقه درراه رفتن به مکه تماما بوست –همان

کسیکی اصرار فراوان داشته که علی نباید اوشانه امرا همسفرببا؟!

سه نفر دیگر صراحتا"اونا اعلام بوکوداد-کی-موقع برگشت خوفکرا

بوکونه-باهرکاروانی دوست داره واگردا-واینکه توحق ناری یا-

امی امرا بایی یا(برگردی) اونم هرچی التماس وزاری بوکود کی

شومان دربازگشت ازمکه می خرجا فادیدا(بدهیدمن درمقصد

یعنی روستا-شیمه خرج کردا تاوان دهما-باوجودیکه اون وضع

مال خوب بو-اما هیچکدام ازسه نفرقبول نوکوداد-وبوگوفتاد

-اذوقه باقیمانده مال سه نفرا-اگر اونا تقسیم برچهار بوکونیما

-ممکنا دربیابان ازگرسنگی بمیرماوهرگز به آبادی فانرسیما

-تا تی ورجا- تاوان فاگیرما---؟!بیابان شوخی بردارنیا-مال

ومکنتی کی تو درروستا داری یا-هیچ بدرد امان دربیابان

نوخورا-تو به اداب مسافرت-وتوصیه همسفران اهمیت قایل

نوبوستیا-تراهرچی بوگفتیما اسراف نوکون-شکم چرانی ممنوع

-تابع اکثریت بوبو-اهمیت ندی-وتی آذوقه به ته بکشی؟!اگرترا

باخودمان واگردانیم بیشک تمام هست ونیست آمان سه نفراهم

خوری وهیچکدام به مقصد نرسیم-دربیابان هم شمش طلا با خشت

خام توفیری نوکونه-بخاطر همین ازبردن تو معذوریم؟! البته

صددرصد اون کارخدا بو–تا همان بلایی کی سرعلی بیچاره

باوردابو-خودشه سر بایه چیره کی ضرب المثله (با هردستی فادهی یا

-باهمان دست هم پس گیری یا) –خلاصه روز موعود فرا برسی-واون

چهارنفر همراه با جمعیت زیادی دورکعبه به طواف مشغول بوبوستاد

هتوکی مشغول طواف بود-متوجه بوبوستاد-علی فقیر وبیچاره هم

همرا مردم مشغوله طواف عی سا؟!اونم چی ؟!درست جلوی حسن

-کی ازمخالفین سرسخت سفرعلی بو-وخودشم الان به سرنوشت

اون دچارا بوستابو-وغمگین وپکر بو کی چطور واگردا روستا...؟!

وقتی اونه چشم به علی دکفت-انگار دینا یا اونه حواله بوکودادا.

با دست بزا علی دوشا-واونا واپرسی رفق تو چطور-با بی آذوقگی

-ترا فارسانیشا-مکه؟1-اون چی ازاوشانه جلوتر؟!

علی یم خو طوافا بوکود وهیچی نوگوفت...؟!اما حسن یک وجب

ازعلی جدا نوبوستا-مبادا-اونا گوما-کونا..؟!چون بهترین کسی کی

تانسته با کم ترین آذوقه–حتی بی آذوقا اونا فارسانه(برساند)-به محل

علی بو؟!خلاصه مردم بعداز طواف وبرگذاری مناسک حج–مکه یا

ترک بوکوداد-وهرکس راهی خو شهرودیار بوبوست؟!اما علی هیچ

عجله ایی برای بازگشت ناشته باوجودیکه اکثر مردم کعبه یا -ترک

بوکودادبود-اون همچنان مشغول زیارت وسیر وسیاحت خانه خدا بو؟!

حسن-کی برای بازگشت لحظه ایی ارام وقرارناشتی-؟!روبه علی

بوکود وبوگوفت-تو تصمیم ناری واگردی روستا؟!علی بوگوفت تو

چکار داری به من-چیره وجب به وجب می دوما-بیگفتایی ومرا

راحت ننخی؟!حسن بوگوفت اخه من تصمیم بیگیفتام همراه تو

واگردم!!علی بوگوفت-چیره همراه من؟!-برای چی با تی همسفران

نازنین وانگردی؟!حسن هم خوماجرایه تمام شدن آذوقه یا-اونره

-تعریف بوکود-ومخالفت سه تا رفیق همسفرا-کی حاضر نوبود

خوشانه آذوقه یا با اون تقسیم بوکوندعلی هم اونا بوگوفت-من هم

ترا با خودم نوبورم–بهتره هرطوری بو.بوسته تی رفیقانه-آمرا

واگردی-آبادی ومی رافا(منتظر)نبوهی-کی محاله من ترا

با خودم بوبورم؟!هرچی حسن التماس کوده-علی راضی نوبوسته

حسن هم اصرارکوده اونه مرا واگردی-چون علی بلد بو-چطور

بی آذوقه یا با کمترین آذوقه خورا فارسانا-خانه-؟!علی اونا بوگوفت

مگر تو بمن رحم بوکودی تا من به تو رحم بوکونم-نه نه محاله

ممکنه من ترا اجازه بدهم با من واگردی؟!-خلاصه حسن ناامید

ودرمانده بوبوست-بوگوفت اگرمن تی مره نامردی بوکودام-حسن

بوم-معرف به نزولخواری وحق یتیم پامال کن-وکنس؟!اماتو درهفت

آبادی به نام نیک وصداقت ومهربانی معروفی؟!پس یک فرقی باید

بین من وتو بوبوهه یانه؟!اگرمرا باخودت بوبوری روستا منم به

همین کعبه قسم خورم تغییر روش بدهم وراه ترا درپیش بگیرم واز

مستمندان دستگیری بکنم-ترا به همین خانه خدا مرا ناامید نوکون؟!

علی وقتی اونه پریشانی یا-بیده-واونه حرفانا گوش بدا-خوتحملا از

دست بدا-وبوگوفت افسوس کی من نتانم مثل تو ببم -عیبی ناره رفیق

-صبربکن من وتو باهم واگردیم روستا -به یک شرط---؟!حسن

بوگوفت- باشه قبوله-هرشرطی داری با جان ودیل مراقبوله –قسم

خورم وقتی هم فارسیم(رسیدیم) آبادی ده برابر تی خرج کردا-ترا

پسا دهم علی بوگوفت نه لازیم نیا-تو مرا تاوان بدهی اما باید به همین

خانه خدا–قسم بوخوری کی –تا زنده ایی برای هیچ کس تعریف نکنی

چطورازمکه واگردستایی یا-(برگشته ای)آبادی؟!حسن بوگوفت مگرچی

اشکالی داره من برای مردم تعریف بوکونم؟!علی بوگوفت-بخاطر

اینکه اگر تو مرا لو بدهی من ده یک دقیقه زنده نمانم؟!حسن بوگوفت

خیلی خوب من به همین خانه خدا قسم خورم کی تا زنده یم –برای

کسی بازگو نوکونم؟!وقتی حسن قسم بوخورد-بعد اونا-سوال بوکود

خوب من روستا خیلی کار دارم-تو تصمیم ناری حرکت بوکونی؟!

علی بوگوفت نه-فعلا" هیچ عجله ایی درکارنیه-چون امان باید طوری

حرکت بوکونیم کی نه ازاوشان زودتر فارسیم نه دیرتر...انشاالله

پنج ماه دیگر راه دکفیم—حسن دونه چوم از تعجب گردا بوست

با تعجب بوگوفت پنج ماه دیگر-بیدینم تی عقلا ازدست ندایی؟!

علی بوگوفت اگر تو تصمیم داری با من واگردی-پس حرف نزن-

هروقت من بوشام ترا هم باخودم بورم-تو اصلا" کاری به رفتن داشتن

نوا-؟!حسن بوگوفت به روی چشم من اصلا یک کلمه گب نزنم؟!

خلاصه مردم همه خانه خدایا تخلیه بوکود –اما اون دونفر با افرادی

کی اوشانه راه خیلی به کعبه نزدیک بود بمانستاد—پنج ماه از ماجرا

بگذشت –عی روز صبح زودعلی بعداز نماز حسنا بیدارا کورد

وبوگوفت-زود باش تی نمازا بخوان کی عازم رفتنیم-حسنم با

خوشحالی خو نمازا بخواند-واماده رفتن بوبوست؟!

علی یکبار دیگر اونه قسما-اونا-یاداوری بوکودبعد حسنا دستا

محکم بیگیفت واونا –بوگوفت تی دوتا چوما خوب دبد-حسنم خو

چومانه دبست وبعد از بسم الله –به دستور علی خو چومانا بازا کود

-نزدیک بو-از تعجب شاخ بیرون باوره—چیره کی صاف در

کنارمیدان خوشانه روستا عیسابو...؟!(رسیده بود)

خلاصه علی یکبار دیگر اونه قول وقرارا-گوشزد بوکود وباهم خدا

حافظی بوکود-هرکس بوشو-خوخانه زندگی سر...........؟!

بعدازاون ماجرا-حسن هروقت علی یا-درمحل ده عی-(میدید)-بی اختیار

دولا بوبوهسه و ووانا تعظیم کوده –علی یم اونا از اون کار دمغ کوده

حسن خو دیله درون گوفته-مردم بدبخت هیچ اطلاع ناردا-کی اون

چکاره یا-؟!اونقدر اونره احترام قایلد-وای به روزی کی

بفهمد اون مرد خدایا-وطی العرض کونا-به چشم بهم زدنی از

این سردنیا به اون سردنیا تانه بوشا اونه دیل خواسته هرنوع کمکی

به علی بوکونه-اما علی ازقبول هرگونه کمک خودداری کوده؟!

خلاصه چندماهی ازماجرا بوگذشت-تا اینکه تابستان فارسه-مردم

کشاورز-کم کم شروع به درو-شالی بوکوداد-علی هم کی کارگری

کوده-با سه تا برارکی شالیزار بزرگی داشتیده قرارداد دبست

کی اوشانه شالیزارهما تنهایی درو بوکونه؟!شالیزارهم طوریه

بعضی قسمتان کی زودتر نشاکاری بوبوسته(شده) زودتراماده درو

عی سه-بعضی قسمتان کی دیرزیرکشت بی شه دیرتر باید درو

بوبوهه؟!چندروزی از درو بگذشت وعلی تمامه شالیزارا-درو

بوکود وبرای دریافت دستمزد بوشو خانه براران؟!سه تا برارهم

بوشاد-شالیزارا سربزند-بیدیند-کی درچی حالا؟1-متوجه بوبوستاد

علی تمام-تروخشک رسیده ونارس همه یا- دروبوکوده-؟1

وقتی براران با اون صحنه روبرو بوبوستاد اوشانه خون بجوش

بامو—ومهلت نداد کی اون حرف بزنه-با مشت ولگد دکفتاد

اونه جان تا خدا خواستی اونا کتک بزاد واونه سم وساقا(سرتاپا)

خوردا کوداد-بعدانم اونا–با طناب خوب دبستاد وکشان کشان

باورداد میدان آبادی-مردما خبراکودادمردم همه فوبوستاد میدان

آبادی-حسابی اوشان دور دیوار گوشتی ترتیب بداد---؟!

وقتی براران ماجرا شالیزارا مردمه ره تعریف بوکوداد-مردم

هم فتوی به قتل علی بداد---علی بیچاره وسط گود-کفتابووسه

تا باران با چوب وچماق حسابی دکفتابود اونه جان-؟!تا خدا

خواسته اونه سرو کله یا فوکوفتده(میکوبیدند)-ناگهان ازوسط جمعیت

حسن فریا بزه های بی انصافان-دست بدارید-اونا عاجوری(اینطور)

نزنید؟!براران کی ازاعتراض وداد وفریاد حسن تعجب بوکودادبود

اونا حمله بوکوداد وبوگوفتاد برای چی تو ازون دفاع کونیا-درحالی

کی همه مردم از دست اونه کرده کار ناراحت وعصبانیدا(درخشم)

-حسنم با داد وفریاد بوگوفت-اونا نوا بزنید کی اون از خوبانه-؟!

اون مرا به یک چشم بهم زدنی از مکه باورده تا روستا---؟!

اون مستجاب الدعوه عی سه-وطی العرض به کونه؟!

علی بیچاره کی وسط گود کفتابو-تامتوجه حرفهای حسن بوهه

خوجاسر نیشینه-صحیح وسالم-؟!وگویه مگر تو خانه خدایا

قسم نوخوردی از اون ماجرا هیچ دم نزنی وکسیرا خبردارنوکونی؟!

حسن گویه آخه بی انصاف-تو زیر چوب وچماق کرا مرداندری-

می دیل طاقت ناورد-اگرحرف نزابیم کی عا سه تا برار تره ریز

ریزا کودید؟!علی محکم با دست به خو پیچانی زنه وگویه –ای بی

انصاف –هیچکدام اون چوب وچماقان به من نوخورده-حالا کی تو

مرا لو بدی-من ده زنده نمانم-تا حرفانه علی تماما بوهه-هویا نقش برزمین

بوهو(میشود) وجان به جان آفرین تسلیم کونه---؟!مردم آبادی وسه تا

براران-ازاینکی دیر خبرداراون موضوع بوبوستابود-خوشانه سرو کله

یا زند-وبدرگاه الهی استغفارکوندحسن بیچاره هم کی خلف وعده

بوکودابو وخودشه قسما بشکنابو حسابی شرمنده بوهوهه(میشود)

مردم آبادی و اون سه تا برار با چوم گریان علی یا کفن ودفن کوند

ومتوجه بوهود کی هیچ اثری از ضربه چوب ومشت ولگد بر بدن

اون دینه یا؟!بعد از کفن دفن براران راهی شالیزاز بوهود-با تعجب

دیندکی تمام شالی های درو شده 0خشک وخشکه---وهیچ اثری از

شالی تر نیه؟تازه اوشانه محصول هم چند برابر محصول هرساله؟!

خلاصه گریه وزاری هیچ فایده وثمری ناشته-ومردم تصمیم گیرد-اگر

درزندگی اونه قدرا ندانستابود-درمردن وبعد ازمرگ قدر اونا بدارد

همه باکمک همدیگراونا هویا دفن کوندو مقبره وبارگاه چاکوند

با وجودیکه نه امام زاده بو ونه سید به عنوان یک مردم عارف

سالهای سال از اون مقبره حفاظت کوند-وزیارتگاه خاص وعام

بوهوهه-واون کسی نوبو-غیرازهمین دانای علی خودمان-ومیدان

آبادی هم درست همان جایی که اون الان دفنه وبه مرور زمان

بوبوسته اول خیابان بیستوان -ورودی شهر رشت؟؟!جالبتر

اینکه کم کم با افزایش جمعیت واتومبیل آرامگاه دانای علی کی

درست وسط خیابان نهابو-مانعی برای عبورماشینان بوهه-ونقشه

خیابان صاف از وسط مقبره ردا بوهه شهرداری همان موقع تصمیم

گیره اونه مقبره یا خرابا کونه–اما هیچ کس حاضر نوبوهه-اونه

مقبره یا بلدوزربزنه؟شهردار وقت-هرکسا وادار به اون کار کونه

هیچکس رضا به اون کار نوبوهه-تا اینکی خودش تصمیم گیره

-شخصا" با لدزوراونه قبرا خرابا کونه ومردم بفهمد کی اون

هیچکاره یا وهیچ کراماتی ناره بخاطر اینکی نه سیدا ونه امام زاده-و

مردم ازون بتی بساختادا-خبربه یکی ازعلما متنفذکی طرفدار پروپا

قرص اون بورسه-اونهم هرکاری کونه نتانه جلوشهردارا بیگیره

نهایتا"–مردم اونا دورا کوندو گوید چی باید بوکونیما-تکلیف

چی یا؟!اون عالم هم گویه هیچ اقدامی لازم نیا.آگر اون شهردارتا

صبح زنده بمانا-اشکالی ناره بدا-اونه مقبره یا خرابا کونه-خبربگوش

شهردار رسه-شهردارهم با تمسخر گویه-ان گبان همه بیهوده یا0.

وبرای ایجاد رعب و وحشت بیهوده یا-من فرداصبح اونا خرابا کونما

تا همه مردم تماشا بوکوندا ومتوجه بوبوهودا کی اون هیچ کاره یا؟!

از قضای روزگار شهردارکی شش صبح تصمیم به ویرانی آرامگاه

داشته –ساعت پنج صبح سکته کونه ودار فانی یا وداع کونه-مردم

مطمین بوهود کی اون دانای علی واقعا" مرد خدایا وباید اونه آرامگاه

صحیح وسالم پابرجا بمانه؟!ازاون موقع به بعد دهیچ احدی جرات

نوکونه مقبره دانای علی یا چپ نگاه بوکونه-وبرتعداد زایران روز

بروز افزوده به–وشهرت فراوانی بدست آوره؟؟!!!!!!!!!

روزها وسالها گذره وروز بروز با افزایش جمعیت وتعداد ماشینهای

عبوری-مشکل ترافیک سنگین درخیابان بیستون رشت پیش آیه-تا اینکه

مسیولین شهر تصمیم گیرد راه اون خیابانا- به طرف دیگر انحراف

بدهد-وکمربندی ایجاد به-بعد از احداث کمربندی وروانی ترافیک

کم کم تصمیم گیرد-برای همه قسمتها ی شلوغ وحتی شهرهای دیگر

هم کمربندی ایجاد بوکوند-به اون ترتیب کمربندی درهمه شهرهای ایرانم

احداث بوهوهه-وآرامگاه دانای علی همچنان پابرجا مانه وزیارتگاه

خاص وعام ومشتاقان فراوان-بطوری کی خیابان بیستون رشت اولین

کمربندی کشورثبت وضبط به-وکم کم به همه شهرهای دیگررسه

آرامگاه دانای علی روزانه زیارتگاه مردم فراوانی عیسه کی

به کرامات اون اعتقاد دارد وحاجتهای فراوانه اوشانا براورده

بوکوده--وهمه کسانیکه به عنوان راننده ومسافربا ماشین از پهلوی

آرامگاه ردا بوهد مبالغی بصورت دلخواه نذر کوند وداخل صندوق

نذورات تا ودد-بنا بقولی اهالی رشت وشهرستانهای مجاور-روستا ها

وبخشهای تابعه برای تیمن وتبرک در مراسم عروس بوری -ماشین

عروس ودامادا-سه دورمقبره گرداند(میگردانند) -بعد به خانه داماد

واگرده-وان کارمبدل به یکی از مرسومات واداب هرعروسی ببه(شده)

درمراسم عزاداری وماه محرم نیزبه عنوان یک تکیه مقدس و

باارزش محل تجمع عزادارانه-دانای علی بین مردم استان ازقرب و

قیمت واحترام خاصی برخورداره-هرایرانی کی با نام وشجره وپیشینه

عرفان اون مردخدا-آشنایی بداره-ازمریدانه-وسرتعظیم درمقابل

عظمت ان فرود اوره دانای علی نمونه بارز-این بیت شیخ اجله؟!